Nabytki

SIENKIEWICZ I TEATR

Redakcja naukowa: Anna Kuligowska-Korzeniewska

wyd. Akademia Teatralna im Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie, Warszawa 2019
sygnatura IT 35399
hasła  przedmiotowe: Henryk Sienkiewicz (1846-1916); dramat polski XIX/XX w.

Profesor Anna Kuligowska-Korzeniewska gdy oddaje w ręce czytelników przygotowaną przez siebie książkę w tej samej chwili uruchamia prace nad następną. Dzieje się tak w  Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie, gdzie namawia, mobilizuje, proponuje wykładowcom i studentom Wydziału Wiedzy o Teatrze podjęcie pracy nad tym, co dziś mniej znane, zapomniane,   czytane bardzo rzadko i to przez nielicznych lub wcale. Chodzi o dzisiejszą analizę  dramatów, które wypadły z obiegu lub nigdy nie były grane. Pierwszy tom Świeczka nie zgasła  poświęcony był komediom (tym niekanonicznym) Aleksandra Fredry, drugi Dziś zapomniany grób przypominał dramaty o powstaniu styczniowym 1863, kolejny związany był z 250. rocznicą powstania Teatru Narodowego w Polsce i odnosił się do dramatów Wojciecha Bogusławskiego.  Czwarta, najnowsza książka Sienkiewicz i teatr  spóźnia się na obchody setnej rocznicy śmierci pisarza, ale wpisuje się w świętowanie Stulecia Odzyskania Niepodległości.


spis treści:
Wojciech Malajkat – Od Rektora
Anna Kuligowska-Korzeniewska – Sienkiewicz i teatr. W stulecie odzyskania Niepodległości

KRYTYK

Barbara Osterloff – Henryk Sienkiewicz o aktorkach i aktorach
Marta Zembrzuska-Kasprzak – Rycerz Heleny
Ksenia Lebiedzińska – Sienkiewicz wobec współczesnych dramatopisarzy polskich (1874-1882)
Krystyna Berkan - „Dwugłowy słowik”, czyli cyrk warszawski w publicystyce Sienkiewicza
Henryk Izydor Rogacki - „Ruja i porubstwo”. Sienkiewicz o dramaturgii modernistycznej
Szymon Spichalski – Henryk Sienkiewicz  jako ekspert literacki (Zapolska Superstar, czyli jak przegrywać, żeby wygrać Jana Czaplińskiego, 2015)

DRAMATOPISARZ

Marek Piekut – Na jedną kartę (1879)
Paulina Aleksandra Grubek – Czyja wina? (1880)
Justyna Gołęcka – Muszę wypocząć (1897)
Szymon Spichalski – Zagłoba swatem (1900)
Zofia Gustowska – Autorki (1912)

ADAPTACJE, INSPIRACJE, REALIZACJE

Jakub Kasprzak – Przed Sienkiewiczowskim Potopem: Przeor Paulinów. Dramat historyczny z XVII wieku Elizy Bośniackiej-Tuszowskiej (1872)
Krystyna Berkan – Teatralne losy nowel i opowiadań Henryka Sienkiewicza (XIX i XX wiek)
Dorota Kolano – Na prowincjonalnej scenie (na przykładzie Radomia przełomu wieków XIX i XX)
Monika Przespolewska-Stankunowicz – Ogniem i mieczem. „Żywe obrazy” Jacka Malczewskiego i Antoniego Piotrowskiego (1884)
Anna Kuligowska-Korzeniewska – Ligia  „osnuta na tle powieści Henryka Sienkiewicza” (1898)
Krystyna Berkan – Cyrkowe adaptacje Quo vadis
Aleksandra Rembowska – Eunice – balet na podstawie Quo vadis  (1908)
Tomasz Mościcki – Quo vadis – oratorium Feliksa Nowowiejskiego )1909)                              
Barbara Michalczyk – Żywe szachy Szwedzi pod Zamościem (1939)
Zuzanna Liszewska – Ta trzecia w Teatrze Telewizji (1973)
Apolinary Rzońca – Janko Muzykant (1992)
Ryszard Abraham – Quo vadis w Teatrze Polskiego Radia (2001)
Kinga Czaplarska – Re_Trylogia (2009)
Gabriela Stankiewicz – Henryk Sienkiewicz. Greatest Hits (2011)
Maciej Tomaszewski – W pustyni i w puszczy z Sienkiewicza i innych (2011)
Tomasz Miłkowski – Quo vadis słowami Sienkiewicza, Eliota, Audena i innych (2013)
Kamila Raüber – Quo vadis, czyli teatr ubogi z elementami śpiewogry (2014)
Halina Waszkiel – Krzyżacy (2016)
Sebastian Mariusz Słomiński – Latarnik (2016)
Katarzyna Wojtasik – Zagłoba swatem (2016)
Szymon Spichalski – Sienkiewicz Superstar Jana Czaplińskiego (2018)

SIENKIEWICZOWSKI TEATR ŻYCIA I ŚMIERCI

Krystyna Berkan – Artyści na bacie i małpi królowie. Elementy cyrkowe w prozie Henryka Sienkiewicza
Jarosław Komorowski - „Przeżegnawszy, nie znika”. Teatralne okruchy Trylogii
Ryszard Abraham – Na powodzian (1903-1904)
Anna Kuligowska-Korzeniewska - „Na ojczyzny łono...” (1924)

SIENKIEWICZ W AMERYCE. WEDŁUG ANDRZEJA WAJDY

Anna Kuligowska-Korzeniewska –  „Marzenia są ciekawsze!”