Zapraszamy do zapoznania się lutowym repertuarem Otwartej Sceny Instytutu Teatralnego. Projekt zakłada bezpłatne udostępnianie sali teatralnej Instytutu na organizację wybranych niekomercyjnych wydarzeń otwartych i zamkniętych o charakterze teatralnym, środowiskowym.
Spośród wielu zgłoszeń nadesłanych do Otwartej Sceny w ostatnim naborze, postanowiliśmy udostępnić naszą przestrzeń projektom dotychczas na niej nieobecnym. W szczególny sposób pragniemy skupić się na spektaklach przygotowanych przez najmłodszych absolwentów uczelni artystycznych z całej Polski – w ciągu najbliższych miesięcy pokażemy spektakle muzyczne, dramatyczne, choreograficzne.
Drugim, wyraźnie obecnym, nurtem będą spektakle i projekty o charakterze eksperymentalnym, łączącym w sobie wiele środków artystycznych, często w nieoczywisty sposób.
Lutowe wydarzenia w ramach Otwartej Sceny rozpocznie 13 lutego o godz. 19:00 pokaz spektaklu „(nie)ukształtowana” w reżyserii Natalii Podymy. To monodram opowiadający o życiu i twórczości Camille Claudel – kobiety, która nie chciała być jedynie muzą. Tworzyła w świecie zdominowanym przez mężczyzn. Była uczennicą, partnerką i kochanką Rodina, ale jednocześnie pragnęła niezależności – jako twórczyni i jako człowiek. Jej droga to nie tylko historia artystki, ale kobiety, która musiała nieustannie negocjować swoją pozycję: w relacji z mężczyzną, z rodziną, z samą sobą.
23 lutego o godz. 19:00 zapraszamy na spektakl „Bóg wyjechał” – opowieść o sile pożądania, przez którą człowiek nieświadomie wpada w otchłań zła. Czy istnieje moc, która pomoże mu pokonać to zło? A może jest już za późno? Strach, panika, apokaliptyczne wizje przenikają się tu z czarnym humorem i groteską. Młodzi wykonawcy i wykonawczynie na nowo interpretują piosenki legendarnego Toma Waitsa, w poetyckich przekładach Romana Kołakowskiego.
Fot. Krzysztof Karpiński
27 lutego o godz. 19:00 na naszej scenie zagości grupa brutto (Dorota Baranowska, Karolina Czarnecka, Paula Czarnecka) ze swoim drugim spektaklem – „DNO”. Grupa tym razem bierze na warsztat temat depresji, z którą zmaga się około czterech procent populacji na świecie, a ta liczba z roku na rok rośnie. „DNO” to surrealistyczna opowieść o rozszczepieniu człowieka znajdującego się w czeluści, która zdaje się być słodko-gorzkim snem. Możliwe, że łatwiej byłoby spojrzeć na bezwładność człowieka z odległej perspektywy kosmosu, jednak „DNO” to zaproszenie do punktu widzenia mikro, do środka: ciała, emocji i umysłu. Zanurkuj bez tlenu, odważ się. Usłysz szum myśli, zobacz spocony naskórek i poczuj bezmiar codziennej nicości.
