21 maja 2026 r. na dużej scenie Teatru Polskiego w Poznaniu odbył się wykład Dariusza Kosińskiego „Faust – Jerzy Grotowski | rekonstrukcja”.

W Teatrze Polskim w Poznaniu 13 kwietnia 1960 odbyła się premiera przedstawienia „Faust wg J. W. Goethego”, którego dramaturgiem i reżyserem był Jerzy Grotowski. Było to jedyne przedstawienie, jakie dyrektor Teatru 13 Rzędów w Opolu (od roku 1959) zrealizował poza nim. Wykraczając daleko poza swój czas, zostało niezrozumiane, odrzucone i zapomniane – także przez samego Grotowskiego. Z dzisiejszej perspektywy okazuje się ono niezwykle interesujące nie tylko jako „juwenilium” artysty słynnego później na cały świat, ale także jako oryginalna interpretacja mitu Fausta oraz zapowiedź praktyk dramaturgicznych i inscenizacyjnych, które zaczęły dominować w polskim teatrze kilka dekad później. „Faust” Grotowskiego podejmuje tematy, z którymi borykamy się i dziś: odpowiedzialność nauki, prawa reprodukcyjne, sztuczna inteligencja. Ale mierzy się też na własny sposób z zagadnieniami, które dziś pozostawiamy specjalistom (kapłanom i terapeutom) – stawia podstawowe pytanie o możliwość zbawienia.

Przedstawienie zrealizowane przez Grotowskiego w Poznaniu we współpracy ze znakomitym malarzem i scenografem Piotrem Potworowskim to pod względem pomysłów inscenizacyjnych jedna z najciekawszych polskich realizacji początku lat sześćdziesiątych. Jej rekonstrukcja, możliwa dzięki materiałom przechowywanym głównie w poznańskich archiwach, stanowi rodzaj fascynującego dochodzenia historyczno-teatralnego. Wykład, będący prezentacją jego efektów, stanowił zarówno próbę ożywienia przedstawienia sprzed sześćdziesięciu sześciu lat, jak i ukazania możliwości alternatywnej interpretacji całej drogi twórczej Jerzego Grotowskiego.

Rekonstrukcja przedstawiona przez Dariusza Kosińskiego była także prezentację jego najnowszej książki „Grot Fausta. Faustyczne dzieje teatru Jerzego Grotowskiego” wydanej przez Instytut Teatralny.