Summa dokonań Krzysztofa Miklaszewskiego

Summa dokonań Krzysztofa Miklaszewskiego

Książka jest nie tylko podsumowaniem działalności jej autora, ale także panoramą życia polskiego teatru począwszy od lat 60. aż po czasy współczesne.
opublikowano 11 września 2020
Teatrolog Krzysztof Miklaszewski, niegdyś aktor Tadeusza Kantora, scenarzysta i reżyser, kierownik literacki kilku teatrów, dyrektor krakowskiego Teatru TV (1972-1975) i warszawskiego Teatru Rampa (1997-2002), znany ze swych publikacji książek o teatrze Tadeusza Kantora, realizator wielu cykli ukazujących sylwetki polskich artystów sceny i dokumentujących wydarzenia teatralne wydał książkę „Moje życie w teatrze”. Zebrał w niej swoje recenzje, wspomnienia i teksty publicystyczne zamieszczane m.in. w „Dzienniku Polskim”, „Życiu Literackim”, „Kulturze”, „Literaturze”, „Teatrze”, „Scenie”. Znalazły się w niej także wstępy do programów teatralnych Teatru Rampa, kiedy był jego dyrektorem. Zamieścił także swoje wystąpienia na sesjach, sympozjach i kongresach teatrologicznych.

 

Książka dzieli się na pięć rozdziałów. Zamiast wstępu autor zamieścił artykuł zatytułowany „Żywot poczciwy krytyka teatralnego” opublikowany w „Życiu Literackim” w 1977 r. będący swoistym credo Krzysztofa Miklaszewskiego. Pierwszy rozdział „Trudne początki „bycia” w teatrze… (1964-1971)” zawiera recenzje, wywiady, sylwetki twórców teatru studenckiego, głównie spektakli Teatru STU, ale także Teatru Ósmego Dnia i Teatru Gong. Pointą tego rozdziału jest tekst „Kierownik literacki – istota nieznana” zamieszczony w „Teatrze” w 1972 r. dotyczący rozczarowań pracą w Teatrze Ludowym w Nowej Hucie, gdzie w latach 1971-1972 Krzysztof Miklaszewski był zatrudniony, jako kierownik literacki.

Drugi rozdział zatytułowany „Uroki telewizji, fascynacja Cricotem i… los recenzenta (1964-1971)” to pokłosie peregrynacji recenzenta teatralnego po kraju oraz sylwetki polskich artystów, którzy byli gośćmi cyklu programów telewizyjnych Krzysztofa Miklaszewskiego „Twarze teatru” i „Anatomia spektaklu”. Rozdział wieńczą wspomnienia o Konradzie Swinarskim, który tragicznie zginął w katastrofie samolotu lecącego do Damaszku w 1975 r.

W rozdziale „Między rewolucją transformacji a nędzą stanu wojennego (1982-1991)” autor zamieścił wybór swoich recenzji teatralnych z lat 80. i przełomu lat 80. i 90. Rozdział rozpoczynają teksty poświęcone Teatrowi Cricot i Tadeuszowi Kantorowi zmarłemu w 1990 r., a także kolejny tekst z cyklu „Anatomia spektaklu” o „Zbrodni karze” w reż. Andrzeja Wajdy.

Czwarty rozdział „W azylu teatralnych wysp na oceanie przemian (1992-2007)” zawiera teksty dotyczące dokonań teatru polskiego na emigracji w Londynie, wspomnienie o Piotrze Skrzyneckim, testy o wydarzeniach teatralnych z wymienionych lat, pożegnanie Jerzego Grotowskiego i Kazimierza Dejmka, noty do programów spektakli Teatru Rampa, którego to teatru był dyrektorem artystycznym, artykuł metodyczny do spektaklu – warsztatu dyplomowego Akademii Praktyk Teatralnych w Gardzienicach „Sceny z „Umarłej klasy” wg Tadeusza Kantora, a także kolejne teksty z cyklu „Twarze teatru”.

Piąty, ostatni rozdział to referaty, wystąpienia na sesjach i konferencjach naukowo-artystycznych, wspomnienia jubileuszowe, felietony i eseje okolicznościowe o kulturze studenckiej, Gardzienicach, Konradzie Swinarskim, Tadeuszu Kantorze. Rozdział wieńczy pożegnanie z Zygmuntem Greniem, trzecim, obok Edwarda Csato i Jana Kotta, mistrzem Krzysztofa Miklaszewskiego.

Każdy kolejny rozdział porządkują glossy: polityczna, teatralna i osobista, przypominające o wydarzeniach politycznych, teatralnych i drodze zawodowej Krzysztofa Miklaszewskiego w każdym z omawianych okresów.

Książka „Moje życie w teatrze”, będąca podsumowaniem działalności Krzysztofa Miklaszewskiego, jest także panoramą życia polskiego teatru począwszy od lat 60. aż po czasy współczesne.


Krzysztof Miklaszewski, „Moje życie w teatrze”
Fundacja Urwany Film, Kraków 2019

Powiązane

Zobacz również