Projekty

Partycypacje, emancypacje, transformacje

Partycypacje, emancypacje, transformacje. Teatr intelektualnej wspólnoty
wykłady Łucji Iwanczewskiej

Jak w Polsce myśli się o wspólnocie? Jak się ją przedstawia? Jakie związki łączą życie intelektualne i społeczne Polaków?

Cykl poświęcony jest polskim formacjom intelektualnym od lat 70. po współczesność i koncentruje się na ich oddziaływaniu społecznym w rejestrze przedstawieniowym i w wytwarzaniu wspólnoty. Wypracowane w relacji ze współczesną myślą europejską koncepcje filozoficzne zostaną zderzone z ich społecznym praktykowaniem w teatrze i w przestrzeni dramatyzacji społecznych. Wykorzystując konkretne przykłady z przestrzeni polskiego życia publicznego – zjawiska artystyczne, wydarzenia i ruchy społeczne, projekty instytucjonalne, inicjatywy kulturalne – autorka odsłaniać będzie filozoficzne podłoże społecznego zaangażowania. Prześledzi myśl filozoficzną i intelektualną tego okresu w działaniu, w kolejnych aktach wytwarzania zbiorowości.

Zaproszę Państwa na spotkania z wielkimi myślicielami i z małymi dziewczynkami rysującymi w zeszytach bomby, z chłopcami projektującymi nowe wizje Polski w zadymionych pokojach i z myślami, które stały się przedstawieniami. Chciałabym odpowiedzieć na pytanie, czy w Polsce istnieje teatr intelektualnej wspólnoty.
Łucja Iwanczewska



Łucja Iwanczewska – adiunkt w Katedrze Performatyki Uniwersytetu Jagiellońskiego. Absolwentka teatrologii Uniwersytetu Jagiellońskiego i podyplomowych studiów z zakresu gender w Instytucie Sztuk Audiowizualnych UJ. Autorka książek: Muszę się odrodzić. Inne spotkania z dramatami Stanisława Ignacego Witkiewicza (2007),  Samoprezentacje. Sade i Witkacy (2010). Zajmuje się zagadnieniami performatyki, performatywnością zjawisk kultury współczesnej.

Program:

20 października 2016, godz. 18.00
Totalitaryzmy, nacjonalizmy i piknik z narodowcami

W polskiej historii intelektualnej lata 70. i 80. zajmują miejsce szczególne. W tym czasie dokonuje się przejście od krytyki marksizmu do krytyki wszelkich totalitaryzmów. Krytyka mechanizmów władzy reżimów totalitarnych stała się zarazem intelektualną i ideową walką o ustanowienie podmiotu obywatelskiego oraz podmiotowości polskiego społeczeństwa. Wypracowane na polu idei i filozofii wezwanie społeczeństwa do podmiotowości antytotalitarnej miało fundamentalne sprawcze konsekwencje. Skutkowało odpowiedzią w postaci realnego działania społecznego. W tak ustanowionej historycznie perspektywie krytycznej przyjrzymy się współczesnym odsłonom polskiego nacjonalizmu widocznego w sztuce i na ulicy.

3 listopada 2016, godz. 18.00
Kontestowanie konsensusu – opór/opozycja/sprzeciw

Wykład dotyczyć będzie zagadnienia filozofii opozycji, kształtowania się społecznych postaw krytycznych. Na przykładach polskiego życia przedstawieniowego refleksji poddane zostaną narzędzia, mechanizmy i pola tematyczne procedur krytycznych. Zajmować nas będą zarówno strategie emancypacyjne ustanawiające polską nowoczesność na drodze wytwarzania tożsamości wspólnotowej, jak i te, które postulują politykę niezauważalności i rozbijają konieczność rozpoznania się w zbiorowej tożsamości.

1 grudnia 2016, godz. 18.00
Balcerowicz musi odejść – w imię Jakuba S.

Kapitalizm i jego kryzys, wyzysk, współczesne formy niewolnictwa, nierówności ekonomiczne i sfery społecznych wykluczeń, produkcja rzeczy i znaczeń, negocjowanie z imperium i powroty suwerennego wypartego – wykład poświęcony będzie historii polskich przedstawień zarządzanych historią ekonomii i wielkiej transformacji.

15 grudnia 2016, godz. 18.00
Polski teatr krytyczny – negocjacje


Tematem wykładu będą negocjacje, jakie w ostatnich dwóch dekadach polski teatr podjął z  historią intelektualną lat 70. i 80. Analizując wybrane produkcje teatralne i ich społeczne oddziaływanie, wskażę na formacje intelektualne wybierane jako najważniejsze i angażowane do konstruowania scenariuszy negocjujących z dominującymi narracjami historycznymi i tożsamościowymi polskiego społeczeństwa. Chciałabym także zbadać, jakie symbole, figury, partytury, idee polskiej historii intelektualnej są używane, rekonstruowane i dekonstruowane w tych współczesnych scenariuszach.

12 stycznia 2017, godz. 18.00
Konstrukcja Polski w procesie

Tytuł wykładu nawiązuje do międzynarodowej wystawy Konstrukcja w procesie z 1981 roku, która odbyła się w Łodzi i przeszła do historii  jako fenomen pozaartystyczny i społeczny. Było to wydarzenie artystyczne, które powiązało artystów z robotnikami i działaczami Solidarności. Wychodząc od tego przykładu i czyniąc go metaforą rozważań, chciałabym opowiedzieć o budowaniu i tworzeniu się strategii partycypacyjnych na styku sztuki, polityki i społeczeństwa w polskiej nowoczesności.

16 lutego 2017, godz. 18.00
Kształty wspólnoty. Rekonstrukcje i nowe plany

Cykl wykładów Łucji Iwanczewskiej zwieńczy panel dyskusyjny. Poprzez medium teatru i przedstawień społecznych przyjrzymy się roli formacji intelektualnych w konstruowaniu projektów wspólnotowych. Zapytamy o funkcję sztuki grającej o najwyższe narodowe stawki i kształt imaginarium społecznego, o strategie ustanawiania tożsamości zbiorowej na styku sztuki i polityki. Przyjrzymy się dominującym modelom wspólnotowym i związanym z nimi zagrożeniami i nadziejami. Z historią i przeciw historii zapytamy o nasze dzisiaj. W dyskusji wezmą udział: Aleksander Smolar, Przemysław Czapliński i Paweł Wodziński. Rozmowę poprowadzi Łucja Iwanczewska.

Kalendarium

zobacz wszystkie

Partycypacje, emancypacje, transformacje. Teatr intelektualnej wspólnoty

20.10

Wykłady Łucji Iwanczewskiej.

czytaj dalej

Balcerowicz musi odejść – w imię Jakuba S.

01.12

Wykłady Łucji Iwanczewskiej.

czytaj dalej

Kontestowanie konsensusu – opór/opozycja/sprzeciw

03.11

czytaj dalej

ZOBACZ WYKŁADY