Przypadające w tym i ubiegłym roku jubileusze Edmunda i Marii Wiercińskich, jednych z najważniejszych twórców i artystów przedwojennego teatru polskiego, działających także po II wojnie światowej, przyczyniły się do ustanowienia w 2025– 2026 Roku Wiercińskich, którego organizatorem jest Instytut Sztuki Polskiej Akademii Nauk we współpracy z Instytutem Teatralnym im. Zbigniewa Raszewskiego w Warszawie i Muzeum Teatralnym/Teatrem Wielkim Operą Narodową.
W swych założeniach idea obchodów Roku Wiercińskich nie ogranicza się jedynie do przypomnienia postaci i dorobku artystów, ale przede wszystkim ma koncentrować się na ukazaniu ich osiągnięć twórczych, postaw etycznych z perspektywy współczesnych, aktualnych strategii badawczych.
W ramach Roku Wiercińskich przygotowana została wystawa unikatowych fotografii artystów, pokazana w ubiegłym roku w Instytucie Sztuki PAN, a w Dniu Teatru – 27 marca 2026 – została zaprezentowana we Wrocławskim Teatrze Współczesnym im. Marii i Edmunda Wiercińskich. Odbyło się także czytanie performatywne w Łazienkach „Nocy Listopadowej” w opracowaniu Wiercińskiego w reżyserii Agnieszki Glińskiej. W czerwcu 2026 planowana jest konferencja naukowa „Wiercińscy. Nowa idea teatru”, która odbywać się będzie w Instytucie Sztuki PAN (9 czerwca) i Instytucie Teatralnym (10 czerwca). Towarzyszyć jej będzie czytanie performatywne „Elektry” Giraudouxa na podstawie egzemplarza reżyserskiego Edmunda Wiercińskiego w Salach Redutowych Teatru Wielkiego Opery Narodowej w reżyserii Anny Skuratowicz, przygotowane z aktorami Teatru Polskiego, z którym Wiercińscy współpracowali oraz pokaz w Instytucie Teatralnym telewizyjnej realizacji „Ojca” Strindberga przygotowany przez Marię Wiercińską.
W listopadzie planowane jest czytanie performatywnego na scenie Dzielnicowego Ośrodka Kultury Ursynów „Snu” Felicji Kruszewskiej na podstawie tekstu przygotowanego przez Edmunda Wiercińskiego. Była to jego pierwsza samodzielna inscenizacja i jednocześnie pierwszy polski spektakl ekspresjonistyczny uznany za przełomowe wydarzenie teatralne dwudziestolecia międzywojennego.
W miarę możliwości zostanie zorganizowane czytanie opowiadania Wiercińskiego „Gałązki akacji”, dotyczące likwidacji otwockiego getta, której Wierciński był świadkiem, lecząc w Otwocku gruźlicę. Czytanie planowane jest na sierpień 2026, w rocznicę likwidacji getta.
Na zakończenie Roku Wiercińskich, którego termin wyznacza dzień śmierci Marii Wiercińskiej (11 grudnia), Wojciech Ramus, dyrektor Muzeum Teatru Polskiego Radia, przygotuje „Niebezpieczne życie” – słuchowisko autorstwa Marii Wiercińskiej, wyreżyserowane przez nią przed wojną, a następnie powtórnie w latach 70.