Juliusz Osterwa pisał dzienniki przez całe życie. Zachowana rękopiśmienna spuścizna pochodzi jednak głównie z okresu II wojny światowej. Dziennik 1934—1935 różni się zasadniczo od tych dotychczas opublikowanych. Obejmuje czas pomiędzy 19 lutego 1934 a 22 czerwca 1935, kiedy Osterwa pełnił funkcję dyrektora Teatru Miejskiego im. Juliusza Słowackiego. W związku z jego pozycją zawodową i towarzyską w tamtych latach dziennik jest wyjątkowym świadectwem wydarzeń, w których uczestniczył. Osoby publiczne, ludzie teatru, pisarze, politycy, arystokraci, znajomi otrzymują w tych notatkach portrety interesujące, bo pisane w sposób bezpardonowy, krytyczny, niekiedy nawet surowy. Bardzo ciekawe jest, uchwycone przez autora trochę mimochodem, także szersze tło społeczno- polityczne: śmierć Józefa Piłsudskiego, zamach na ministra Bronisława Pierackiego, wizyta Josepha Goebbelsa w Polsce, nadciągające widmo faszyzmu i radykalizacja nastrojów społecznych. Również teatr pozostaje ważnym tematem notatek: premiery w Teatrze Miejskim, sprawy Reduty, występy gościnne, problemy dyrektorskie, kontakty z magistratem i urzędnikami, organizacja teatru szkolnego, środowisko aktorów krakowskich i warszawskich, teatr plastyków Cricot, w którego pracach brała udział córka Osterwy – Elżbieta.
Dziennik 1934-1935 to jednak przede wszystkim obraz zakochanego mężczyzny. Głównym tematem zapisków jest bowiem jego ówczesna relacja z Hanką Ordonówną, aktorką, popularną pieśniarką. Notatki ujawniają bardzo intymną, nie do końca kontrolowaną sferę afektu — osobistą, prywatną, emocjonalną. Publikacja opatrzona jest wyjątkowym i bardzo rzetelnym aparatem krytycznym. Autorka opracowania, prof. Wanda Świątkowska, w 1032 przypisach przeprowadza czytelników przez zawiłości biografii, powiązań genealogicznych, historycznego kontekstu.
ISBN/ISSN:978-83-67682-75-6
Redakcja: Wanda Świątkowska
Miejsce wydania: Warszawa
Rok wydania: 2025
Seria wydawnicza: Reducie na stulecie
Liczba stron: 680
Oprawa: twarda z obwolutą